Opis
Od powieści "Wieczny Grunwald" wszystko się zaczęło. To właśnie ona, zdaniem wielu krytyków, stanowiła prawdziwy punkt zwrotny w karierze literackiej Szczepana Twardocha. Opowieść ta daje początek charakterystycznemu stylowi, który później stał się jego znakiem rozpoznawczym. Książka ta została ponownie wydana wraz z szczerym, głęboko osobistym posłowiem, które ujawnia wiele o samym autorze. W swoim eseju Twardoch zgłębia temat wyzwań i wewnętrznych zmagań, które nieustannie kształtują jego życie i twórczość, a które można również odnaleźć w jego bohaterach.
Mimo że żadna z postaci, takich jak Paszko, Kostek Willemann, Jakub Szapiro czy Alois Pokora, nie jest dokładnym odzwierciedleniem autora, wszyscy oni niosą w sobie cząstkę jego najważniejszych doświadczeń. To w tej wspólnej walce o godność, Twardoch odnajduje siebie. Jego wrażliwość jest jak delikatny instrument, zdolny do wychwytywania subtelnych niuansów rzeczywistości, ale jego siła tkwi w niezłomności.
Fabuła "Wiecznego Grunwaldu" zaczyna się dramatycznie, od tragicznych wydarzeń związanych z królem Kazimierzem i jego nieślubnym synem, Paszkiem. Chłopiec dorasta w burzliwych okolicznościach, mieszkając w domu publicznym, otoczony tajemnicami swojego pochodzenia. Na jego barkach spoczywa ciężar pytania o własną tożsamość i los, który wiedzie go na pola grunwaldzkie. Tam rozgrywa się jego wewnętrzna konfrontacja: rycerz czy morderca, Polak czy Niemiec, indywidualista czy bezwolna ofiara historii? Twardoch w ten sposób stawia pytania o nasze miejsce w świecie oraz o to, co tak naprawdę nas definiuje.