Opis
Zofia Małkowska, 32-letnia mieszkanka wsi, zajmuje się historią sztuki, pracując w urzędzie gminy oraz w muzeum w pobliskim mieście. Wydaje się jednak, że jej kariera na prowincji stoi w martwym punkcie. Żałuje powrotu z Warszawy po studiach, gdyż odczuwa, że utknęła w miejscu bez perspektyw rozwoju. Na płaszczyźnie osobistej Zosia przeżyła bolesne zawirowania miłosne, które skończyły się wielkim rozczarowaniem. Chociaż zaryzykowała dla chwili namiętności, skończyło się to klęską, a jej były narzeczony niedługo bierze ślub z kimś innym. Zostając sama, Zofia próbuje zmienić swoje życie, ale plany nie idą zgodnie z oczekiwaniami, a kłopoty się piętrzą. Po serii niepowodzeń pojawia się przed nią zawodowa szansa: uratowanie ukochanego pałacu przed popadnięciem w ruinę. Równolegle, na jej drodze stają dwaj interesujący, starsi mężczyźni. Obaj są zamożni, lecz również niepewni swoich ścieżek życiowych. To ten, który pomoże jej odnaleźć pewność siebie i wewnętrzny spokój, może stać się jej partnerem. Podczas rozmowy z jednym z mężczyzn Zofia zauważa: „Jesteś uroczy, kiedy się krępujesz. Chciałabym, żebyś wiedział, że przy mnie możesz być sobą, nie znoszę udawania. Zbyt często już się zawiodłam.” On odpowiada, że jest pierwszą osobą, która to dostrzegła, bo zwykle radzono mu, żeby ukrywał swoje prawdziwe ja. Zofia dodaje, że w biznesie może to konieczne, ale w życiu prywatnym przy niej ma ten luksus, że może być autentyczny.