Opis
"Pies Wybawiciel" to powieść przedstawiona z perspektywy mężczyzny, który nie bierze zbyt serio zanikającego patriarchatu oraz końca epoki antropocenu. Przez pryzmat psa, adoptowanego ze schroniska podczas rodzinnego kryzysu, dostrzegamy współczesne poczucie osamotnienia wśród bliskich, spotęgowane przez pandemię. Równocześnie podkreślana jest potrzeba bliskości, która staje się szczególnie pilna w obliczu irytujących męskich rytuałów oraz nieprzerwanej gry z rzeczywistością. Wzorcami dla tej teatralnej i literackiej narracji są m.in. Thomas Bernhard, Michel Houellebecq i Quentin Tarantino. Znani „źli chłopcy” literatury i filmu występują obok dobrze znanych, pozytywnych postaci psich, takich jak Reksio, Pies Cywil, Szarik. Główny bohater, rozciągnięty między tymi skrajnościami, nie jest świadomy, że osuwa się w kierunku mizoginistycznego radykalizmu. Kobieca wrażliwość przynosi nieodwracalne zmiany, a cierpliwość kobiet się kończy. Nawet tytułowy superbohater z psim nosem może mieć trudności z niesieniem efektywnej pomocy.