Opis
Ingeborg Bachmann (1926–1973) stanowi kluczową postać literatury austriackiej XX wieku. Jej dzieła, w tym dwie powieści, a mianowicie ta oraz „Malina”, kilka zbiorów opowiadań i dwa tomy poezji, wywarły ogromny wpływ na takich twórców jak Peter Handke, Elfriede Jelinek, Thomas Bernhard czy Christa Wolf. Bachmann w swojej twórczości literackiej wytrwale dążyła do poszerzenia granic języka, postrzegając niemiecki jako splamiony zbrodniami, co sprawiało, że każde wyrażenie ludzkich przeżyć było dla niej swoistą bitwą słowną.
Jej niedokończone dzieło „Przypadek F.” mimo wszystko jest uznawane za jedną z najwybitniejszych prac autorki. Przez gęsto utkane, sugestywne obrazy, Bachmann bada obecność totalitarnej przemocy w Wiedniu, od salonów mieszczańskich, przez gabinety lekarskie, po małżeńskie sypialnie. Pokazuje, że mimo ustąpienia faszyzmu, przemoc przetrwała w codziennych relacjach opartych na dominacji i psychicznym nacisku. Rozlicza się także z psychoanalizą, którą postrzega nie jako narzędzie terapeutyczne, lecz jako mechanizm tłamszenia kobiet.
Franziska, główna bohaterka, ucieka przed swoim mężem, renomowanym wiedeńskim psychiatrą, który latami wmawiał jej chorobę, odbierając tożsamość i wpędzając w obłęd. Czy wyprawa w pustynię, z dala od Europy naznaczonej przestępstwami, zapewni jej wolność? „Przypadek F.” to subtelna analiza gaslightingu, stworzona przed popularyzacją tego terminu. Mimo że dzieło ma fragmentaryczną formę, stanowi najbardziej pełną literacką kronikę traumy, jaką kiedykolwiek stworzono.