Opis
8 stycznia 1982 roku, w jednej z paryskich restauracji, odeszła kolumbijska rzeźbiarka Feliza Bursztyn. W chwili śmierci, artystka miała 48 lat i była otoczona przez swojego męża oraz czworo przyjaciół. Wśród nich znajdował się pisarz Gabriel García Márquez, który kilka dni później opublikował artykuł zawierający głęboko poruszające zdanie: „Zmarła z powodu smutku”. To zdanie stało się dla Juana Gabriela Vásqueza punktem wyjścia do zgłębiania historii tej wyjątkowej kobiety. Feliza Bursztyn, córka żydowskich emigrantów z Polski, w maczystowskiej kulturze Kolumbii odważyła się postawić wolność nad społeczne konwenanse. Była rewolucyjną postacią zarówno jako artystka, jak i kobieta pragnąca żyć w zgodzie z własnym duchem, mimo podejrzliwości świata wobec wolności kobiet. Jej życie odzwierciedlało napięcia XX wieku oraz nieustanne dążenie do bycia sobą. Vásquez przedstawia przejmującą historię, ukazującą, jak splot prywatnych losów z wielką historią i polityką wpływa na życie jednostki.