Kobieta epoki wiktoriańskiej - Gromkowska-Melosik Agnieszka - książka

Opis książki Kobieta epoki wiktoriańskiej - Gromkowska-Melosik Agnieszka

Autorka jako pierwsza z polskich badaczek dziejów nowożytnych. bazując na źródłach anglojęzycznych. odważyła się zmierzyć z trudną i dotąd w nikłym stopniu rozpoznaną w polskiej historiografii problematyką. […] Mogę z satysfakcją stwierdzić. że […] uczyniła to znakomicie. Opiniowana praca stanowi. zgodnie z zasadami badań historycznych. zarówno opis. jak i wyjaśnienie. a przede wszystkim samodzielną. oryginalną interpretację problemu tożsamości i cielesności kobiet w wiktoriańskiej Anglii. ale – jak z badań wynika – nie tylko.

Jako podstawę źródłową prezentowanych ustaleń Autorka wykorzystała anglojęzyczne teksty pisane: literaturę piękną. filozoficzną. moralizatorską. poradniki lekarskie. higieniczne. dobrego wychowania. publicystykę. a także ikonografię. Są to źródła nie tylko o bogatej zawartości merytorycznej. ale też różnorodne. […] Autorka swobodnie się nimi posługuje. wychodząc poza opisy na rzecz wyjaśnień i interpretacji. To także świadczy o umiejętnościach stricte naukowych badaczki. […] Opiniowana praca jest wręcz znakomicie osadzona w anglojęzycznej literaturze przedmiotu. co w polskiej historiografii. zajętej przede wszystkim rodzimymi dziejami. nie jest zjawiskiem częstym. Między innymi dlatego książka Agnieszki Gromkowskiej-Melosik będzie w naszej historiografii dziełem wyjątkowym i inspirującym.

Z recenzji prof. zw. dr. hab. Krzysztofa Jakubiaka

Książka składa się z sześciu rozdziałów. Pierwszy z nich. którego tytuł nawiązuje do obrazu Une leçon clinique a la Salpetriere. ukazuje związki pomiędzy społecznymi konstrukcjami kobiecości w epoce wiktoriańskiej a medycyną tego okresu. Rozdział drugi poświęcony jest represjonującej roli ideologii i praktyki macierzyństwa. trzeci – równie represywnym i prowadzącym do podporządkowania kobiet wiktoriańskich – dominującym konstrukcjom ciała i seksualności kobiecej. Druga część tytułu rozdziału czwartego dobrze odzwierciedla jego treść – „determinizm biologiczny i intelektualne poddaństwo kobiet”. Z kolei w piątym rozdziale przedstawiam histerię i chlorosis – formy konstruowania patologicznej. „chorobowej” kobiecości w tym okresie. W rozdziale szóstym podejmuję krótką próbę analizy źródeł historycznych oraz uogólnienia wnios­ków płynących z narracji przeprowadzonych w poszczególnych rozdziałach...

Prezentowana książka stanowi zbiór tekstów poświęconych wybranym dyskursom kobiecości w epoce wiktoriańskiej. Wyłaniający się z nich wizerunek kobiety nie pretenduje do miana całościowego czy nawet wielokontekstowego. Jestem świadoma. że epoka wiktoriańska – wyznaczona oficjalnie przez daty narodzin i śmierci królowej Wiktorii (1837–1901) – była wewnętrznie zróżnicowana zarówno w aspekcie czasowym. jak i przestrzenno-geograficznym. Dyskursy kobiecości zmieniały się przez dekady XIX wieku. choć – od razu wyrażę swoje przekonanie – w bardzo niewielkim stopniu na płaszczyźnie społeczno-kulturowych relacji między kobietami i mężczyznami. W pewnym. lecz także małym zakresie można również obserwować odmienności w zależności od tego. czy bierze się pod uwagę Anglię. czy Stany Zjednoczone (względnie – co niekiedy czynię w swoich tekstach – Australię lub nawet Francję. z tym jej historycznym odpowiednikiem epoki wiktoriańskiej. jakim była La Belle Époque). (Nie)akceptowane wersje i warianty kobiecości różniły się natomiast zdecydowanie w odniesieniu do różnych klas czy warstw społecznych. a pozostawały relatywnie stabilne w przypadku kobiet z wyższych klas społecznych. które są obiektem mojego zainteresowania w tej książce. Jestem więc całkowicie świadoma. że obraz. który wyłania się z moich narracji. jest z pewnością przynajmniej do pewnego stopnia jednostronny – zarówno w kontekście doboru analizowanych problemów. jak i grupy społecznej. która była przedmiotem mojego zainteresowania. Nie miałam jednak aspiracji do pokazania całości obrazu...

Zajrzyj do środka