Opis
Jeśli ktoś czuje się niekomfortowo z wyrazem „wkurw”, można go zastąpić określeniem „kobieca irytacja”. Jednak termin „poezja kobieca” działa tylko na korzyść mężczyzn, co autorka z humorem podkreśla. W tej książce nie znajdziemy zwykłej liryczności; przedstawiane emocje są bezpośrednie i mocne, a pejzaż pełen lęków i traum staje się wyraźnie zarysowany. Głowacka zdołała uniknąć pułapek sentymentalizmu i nadmiernego obnażania, dzięki czemu jej „kobiecość” nabiera bardziej uniwersalnego charakteru, przekształcając się w opowieść o „człowieczeństwie”. Nawet mężczyzna, który przypadkowo natrafił na tę książkę, również będący DDA, zatrzymał się na chwilę, a tekst poruszył go do głębi. – Karol Maliszewski