Opis
"Dywan" nie wydaje się tak migotliwy, jak dawne tomy Wiedemanna, a jego nastrój bardziej przypomina takie książki, jak "Kalipso" czy "Pensum", autor pozwala sobie na stosowanie dawnych chwytów. Nie są to jednak zabiegi strategiczne – raczej punkty orientacyjne, niezobowiązujące kierunkowskazy, które nie stanowią fundamentu liryki, a jedynie jej ornament.