Opis
Zbiór poezji autorstwa Katarzyny Majcher ukazuje emocje, które towarzyszyły jej przez całe życie, będąc odbiciem jej wewnętrznych przeżyć. Oczy, będące zwierciadłem duszy, pozwalały ujrzeć zewnętrzny świat, a emocje te, przeniesione na papier, stały się słowami, umożliwiającymi autorkę dialog ze światem i wyrażanie uczuć. Wpadając w rytm tych wierszy, można poczuć, że autorka znajduje zrozumienie i odbiorców, którzy jej słuchają. Każdy utwór odkrywa fragment duszy poetki, a wszystkie razem ukazują jej drogę przez trudności w poszukiwaniu wewnętrznego spokoju i szczęścia. W tym zbiorze miłośnicy poezji mogą odnaleźć refleksje bliskie własnym uczuciom: niespełnioną miłość, żal po utracie, niezaspokojoną tęsknotę, introspekcję czy dialog z Bogiem. Mimo mroku, pojawia się tu także nadzieja na lepszą rzeczywistość, pozostawiająca trwały ślad w czytelnikach. Katarzyna Majcher, która mieszka w Lublinie i ukończyła studia magisterskie, pisze od piętnastego roku życia, początkowo do szuflady. Jest także autorką książki z wierszami dla najmłodszych, wydanej przez WFW w Warszawie. Psychologia stanowi kluczowy element jej zainteresowań.