Opis
Papież Grzegorz VII, pełniący swój urząd od 1073 do 1085 roku, podjął energiczne działania mające na celu zreformowanie Kościoła Katolickiego. Jego głównym celem było ograniczenie wpływów świeckich na życie religijne. Dążył do tego, aby to papież, a nie cesarz, był głównym autorytetem w sprawach dotyczących chrześcijaństwa. Grzegorz VII uparcie walczył o to, aby duchowni zobowiązani byli do przestrzegania celibatu, a mianowanie biskupów pozostawało wyłącznie w gestii Kościoła. W jego wizji Kościół miał stać się bardziej niezależny od władzy świeckiej, co w przyszłości stworzyło fundamenty dla papocezaryzmu. Jego działania miały ogromne i dalekosiężne konsekwencje, które na zawsze odmieniły relacje między Kościołem a państwem.