Opis
Obietnice formułowane przez socjalistów, które sugerują, że robotnicy mogą nie tylko otrzymać adekwatne wynagrodzenie, ale także zyski podobne do tych, które czerpią akcjonariusze, są trudne do zrealizowania. Taki dodatkowy dochód traciłby swoją wartość, jeśli nie miałby charakteru aktywa generującego stałe przychody. Likwidacja prawa kapitału do osiągania zysków skutkowałaby utratą wartości przez kapitał, co mogłoby prowadzić do jego nieodpowiedzialnego wydatkowania oraz pozbawienia przedsiębiorstw niezbędnych środków, jakie kapitał może dostarczyć. Własność kapitału i związane z nim zyski przynoszą korzyści nie tylko obecnym kapitalistom, ale również wszystkim, którzy z czasem, dzięki własnej pracy czy kreatywności, na rzecz społeczeństwa, mogą zgromadzić własne środki. Gdy ludziom odbiera się nadzieję na zostanie kapitalistami, skutki tego stają się widoczne, jak miało to miejsce w Rosji, gdzie doświadczono powszechnego głodu, bierności i zapaści produkcji.
Każda jednostka dąży do osiągnięcia wolności, którą można urzeczywistnić wtedy, gdy nie jest się zmuszonym do codziennej pracy zarobkowej. Dlatego też możliwość zarządzania własnymi dochodami lub współuczestnictwo w dobrach, które przyczyniają się do rozwoju społecznego, daje motywację do oszczędzania i akumulacji kapitału. Obecni kapitaliści mogą stanowić przykład swobody działania, którą każdy ma szansę osiągnąć, o ile wszyscy będą działać w porozumieniu. Robotnicy postrzegający siebie jako odrębną klasę i prowadzący walkę z kapitałem odkładają w czasie osiągnięcie celu, jakim jest osobista wolność, której brakuje tym, którzy są zmuszeni do stałej pracy zarobkowej.
Socjaliści, wzbudzając wśród robotników zazdrość i nienawiść do kapitalistów, kierują się innymi celami niż troską o dobro robotników. Dążą do wykorzystania ich jako narzędzia w celu obalenia kapitalistów i przywłaszczenia ich majątku bez zasług i pracy, aby następnie w biurokratycznym systemie socjalistycznym żyć w luksusie, kontrolując robotników, tak jak ma to miejsce w Rosji. Robotnicy, którzy ufają socjalistom i stają się narzędziem w ich dążeniu do władzy politycznej, tworzą sobie los trudniejszy niż obecna zależność od pracy zarobkowej. Ta sztucznie wykreowana klasowość i błędnie prowadzona walka klasowa przyczynia się do tego, że w prawdziwej walce klasowej zwycięstwo odnosi często strona mniej wartościowa i słabsza.
Istnieją rzeczywiste różnice klasowe, które są starsze niż te między robotnikiem a przemysłowcem, chłopem a szlachcicem, plebejuszem a patrycjuszem, niewolnikiem a wolną osobą. Najbardziej znaczącą różnicą klasową jest ta między złodziejami a ludźmi uczciwymi. Do klasy złodziei mogą należeć zarówno robotnicy, jak i przemysłowcy, chłopi i szlachcice, osoby biedne i bogate. Złodziej zawsze dąży do zdobycia tego, co mu się nie należy, używając siły lub oszustwa.