Opis
Niepokojące i przejmujące świadectwo niegodzenia się z tym, co nieuchronnekto mi to zrobiłza coże straciłam głowęi serce -została mi tylko szara bura pamięćsztywna i goła jak jakiśnieboszczykMomenty to poruszające, a nierzadko wręcz wstrząsające elegie o różnych stopniach i etapach samotności, odchodzenia, wygasania relacji między człowiekiem a teraźniejszością. Codzienność staje się jałowa i obca dlatego, że prawdziwy świat przeminął istniał w relacjach z ludźmi, którzy już odeszli.
To być może najbardziej autobiograficzny, a zarazem najmroczniejszy tom Urszuli Kozioł, a przez to autentyczny i boleśnie realistyczny, ustawiający się w kontrze wobec stoicyzmu.