Opis
Wznowienie tej niezwykle znaczącej książki, która zrzesza przemyślenia filozoficzne z analizą kluczowego zjawiska popkultury, ma na celu rozwiązanie paradoksów horroru w kinie, literaturze i szerzej w życiu ludzkim. Autor zastanawia się: "Dlaczego z ochotą oddajemy się przerażającym fikcjom, skoro zazwyczaj unikamy stresujących sytuacji takich jak korki uliczne czy uczestnictwo w sekcjach zwłok, jeżeli nie jesteśmy do tego zmuszeni?". Pomimo iż groza płynąca z horroru opiera się na nierzeczywistości, skutecznie wzbudza lęk w widzach i czytelnikach. Carroll argumentuje, że horror, jako gatunek literacki i filmowy oraz styl estetyczny, jest produktem dość schematycznym, a jego sposoby wywoływania reakcji emocjonalnych są celowo obmyślane oraz bardzo skuteczne. Dlatego też odwieczne, pełne grozy historie wciąż przyciągają uwagę, choć wzbudzają strach i dyskomfort.