Opis
"Krytyka czystego rozumu", wydana po raz pierwszy w 1781 roku, jest uznawana za fundamentalne dzieło w historii filozofii. Wraz z "Krytyką praktycznego rozumu" i "Krytyką władzy sądzenia" stanowi rdzeń krytycznej filozofii Immanuela Kanta. Kant w swoich pracach starał się zgłębiać filozoficzne fundamenty ludzkiego poznania. "Krytyka czystego rozumu" zadaje zasadnicze pytanie o możliwości i ograniczenia metafizyki oraz granice ludzkiego poznania, analizując różne władze poznawcze człowieka. Początkowo znana głównie w kręgach akademickich, z czasem zdobyła szerokie uznanie i stała się jednym z kluczowych dzieł niemieckiego idealizmu filozoficznego.