Opis
Właściwie nie wiemy, co skłoniło Mariusza Zaruskiego marynarza,uchodźcę politycznego, malarza do osiedlenia się w Zakopanem.
Piękno pejzażu? Góry jako teren, gdzie w walce z niebezpieczeństwemkształtuje się charakter? Chęć zarobku w przemyślepensjonatowym? Leczniczy klimat? Ale w sumie czy to takieważne? Z pewnością wiemy jedno: bez Mariusza ZaruskiegoZakopane, taternictwo i atmosfera dziesięciu lat poprzedzającychwybuch pierwszej wojny światowej nie byłyby takie same. Jegotatrzańską aktywność opisywano wielokrotnie, zresztą sam byłczłowiekiem pióra i nie stronił od opisywania własnych przygódi emocji w tekstach publikowanych w czasopismach i książkach.
Nieco mniej znana jest jego działalność w samym Zakopanem,choć i ją możemy poznać przede wszystkim z łamów prasy. Prawienic nie wiemy o jego życiu osobistym: jak dotąd nie opublikowanożadnego większego zbioru jego korespondencji, nie pozostawiłpotomków, a jego bliscy przyjaciele jeśli miał jakichś nie ogłosilio nim obszerniejszych wspomnień. Stąd jawi się nam Zaruskitrochę jak nie do końca rzeczywista postać pomnikowa, rzeźbionatyleż w manierze monumentalnej, jak dość ogólnikowej. Taternik,narciarz, twórca TOPR, żołnierz, wilk morski, działacz społecznyAle i człowiek mocno zasadniczy, żeby nie powiedziećoschły, twardziel, urodzony dowódca choć bez formalnych kwalifikacji,co mu nieraz wytykano. To wiemy, choć nie wszyscy i niewszystko. Może więc uda nam się poprzez lekturę tekstów publicystycznychZaruskiego zobaczyć jego oczami Tatry i Zakopane,a trochę też jego samego.