Opis
„Lekarz rodzinny” Aleksandry Zając to wielopokoleniowa powieść obyczajowa o rodzinie, pamięci i ranach, które mimo upływu lat wciąż wpływają na życie kolejnych pokoleń. Autorka z dużą wrażliwością splata losy tradycyjnej śląskiej rodziny z Markowic z historią krakowskiego środowiska lekarskiego, tworząc poruszający portret ludzi uwikłanych w przeszłość, niespełnione oczekiwania i trudne relacje. W centrum opowieści znajduje się śląska osada górnicza, gdzie codzienność wyznaczają kopalniane szychty, praca w polu, religijne obyczaje i silne więzi rodzinne. Nad rodziną cieniem kładzie się tragiczny wypadek z 25 października 1985 roku, w którym giną młodzi małżonkowie, Rysiek i Michasia. Osierocona Agnieszka trafia pod opiekę babci Reginy, a jej dorastanie staje się przejmującym obrazem straty, solidarności i poszukiwania własnej tożsamości. Równolegle rozwija się historia doktora Janusza Krasa, krakowskiego kardiologa, oraz jego żony Joanny, cenionej dermatolożki. Ich pozornie udane, dostatnie życie skrywa emocjonalne oddalenie, rutynę i narastające pretensje. Egzotyczna podróż Joanny i syna Mateusza do Maroka odsłania pęknięcia w fasadzie wielkomiejskiego dobrobytu i staje się tłem dla konfrontacji z samotnością oraz niespełnieniem.
Powieść o korzeniach, stracie i rodzinnych tajemnicachJednym z najmocniejszych atutów książki jest język: autorka wplata w dialogi autentyczną śląską gwarę, dzięki czemu opowieść zyskuje realizm, regionalny koloryt i emocjonalną głębię. Melancholijny ton narracji, poetyckie fragmenty oraz psychologiczna precyzja sprawiają, że „Lekarz rodzinny” to lektura dla czytelników ceniących dojrzałą prozę o ludzkich słabościach, więzach rodzinnych i nieuchronnych zmianach. wielopokoleniowa saga rodzinna osadzona na Śląsku i w Krakowie, poruszający obraz żałoby, pamięci i dorastania po stracie, śląska gwara i realistyczny portret górniczej społeczności, psychologiczna opowieść o małżeństwie, karierze i emocjonalnym oddaleniu.