Opis
„Wspomnienia 1937-1944” autorstwa Ireny Łucyk to cenne świadectwo okresu przedwojennego i lat okupacyjnych, ukazujące codzienne życie w obliczu wielkich wydarzeń historycznych. Książka odkrywa przed czytelnikiem dramatyczne chwile, takie jak wybuch II wojny światowej, wejście Sowietów i okupacja hitlerowska, przedstawione z perspektywy młodej kobiety stojącej u progu dorosłości.
Irena Łucyk, z domu Zaremba, przyszła na świat 10 lutego 1921 roku w Kępnie. Jej matka, Alina, została tam przesiedlona wraz z rodziną po ewakuacji z Wołynia w sierpniu 1919 roku. Gdy 1 września 1939 roku Irena zawarła związek małżeński, była jeszcze uczennicą klasy maturalnej liceum im. Anny Jabłonowskiej w Białymstoku. Choć ślub był planowany na późniejszy termin, został przyspieszony z powodu wojennych zawirowań. W połowie 1940 roku małżeństwo powitało na świecie swoje pierwsze dziecko, jednak nad rodziną zawisło niebezpieczeństwo deportacji na Sybir. Aby tego uniknąć, zmuszeni byli do opuszczenia miasta i ukrywania się w różnych miejscowościach Białostocczyzny aż do końca wojny.