Opis
Paweł Nessel debiutował jako poeta w latach dziewięćdziesiątych, publikując w Ogrodzie Res Publice Nowej i Frondzie. Jego wczesna twórczość, inspirowana m.in. Elliotem, Herbertem, Traklem i Celanem, łączyła głęboką refleksję filozoficzno-egzystencjalną z szerokimi odniesieniami do kultury, mitologii i sztuki europejskiej. Po debiucie wycofał się z życia literackiego, wybierając wieloletnie milczenie, konsekwentnie doskonaląc i oczyszczając swój poetycki idiom. Jego powrót to dojrzałe, niezwykle precyzyjne wiersze, w których mierzy się z odwiecznymi tematami ludzkiej egzystencji: czasem, przemijaniem, śmiercią, nicością, i w których wciąż ponawia pytanie o to, co pojawia się na horyzoncie ludzkiego myślenia, lecz wciąż wymyka się wszelkiej konceptualizacji. Bezpowrotność jest świadectwem tych zmagań, tomem poezji, w którym unikalna dykcja poety spotyka się z przejmującą, głęboko humanistyczną i metafizyczną refleksją. Śmierć góry patrzyłem na powolną śmierć góry w otwartej przestrzeni rodził się zmierzch nadchodziła zmiana bogów dziewięć umbryjskich wiosek osadzonych wysoko na wzgórzach szykowało się do przyjęcia komunii ciała nocy ktoś gwizdał cicho pogodną melodię na to co rodzi się we wnętrzu przerażenia nakładał maskę boga maskę o małpiej twarzy podchodziłem pod niemą górę od tylu lat podchodziłem niosąc na plecach żelazny krzyż ateizmu dźwigałem na plecach jego odciśnięty posiniały znak próbując znaleźć inną drogę przejścia przez ciemność wnosiłem go wierząc że stamtąd rozciąga się wszystko to co poza słowem wolny od wszelkich pomyłek konieczności widok boczny świata inna możliwość