Opis
Tak! Teraz było lepiej! To już bardziej przypominało mego Chrystusa. Zakrwawiony, z cieniem korony cierniowej, wyglądał Jur o wiele naturalniej. Lecz tułów, tułów pozostawiał jeszcze wiele do życzenia, poza tym przeszkadzały liny. Nie zastanawiając się sięgnąłem po trzy pozostałe po Mikołaju gwoździe... Jur okropnie krzyczał, lecz me potężne uderzenia młotkiem były jeszcze głośniejsze. Rozwiązałem postronki... Kiedy Jur całym ciałem zawisł na gwoździach, jego krzyk przemienił się w dzikie pierwo...