Opis
„Trzody” to wyjątkowa forma poezji, w której Stanisław Kalina Jaglarz tworzy organiczne połączenie języka z naturalnym światem w Beskidzie Wyspowym. Autor subtelnie łączy poetyckie wyrażenia z elementami przyrody, jakby stapiał się z grzybnią czy sierścią zwierząt. W tej książce poezja staje się fascynującą, nieco mroczną przygodą językową, opisując niemy świat owiec, ptaków i ślimaków. Jaglarz wnika w ich istoty, aby dać świadectwo ich egzystencji i cierpienia. Jego styl pisarski cechuje nowatorstwo – słowa łączą się w nieoczekiwany sposób, niczym ruchy tektoniczne, pełne dzikości i nieprzewidywalności. To kronika dramatycznej walki o tożsamość, gdzie poezja jawi się jako jedyne narzędzie wyrażania dysforii i światła w ciemnościach depresji. Autor konfrontuje czytelnika z brutalnością życia i śmierci, wywołując wrażenie współodpowiedzialności. „Trzody” przynoszą ból, ale zarazem pomagają dostrzec to, co często niewidoczne.