Opis
Jelena, będąca pielęgniarką, codziennie obserwuje samotne odchodzenie więźniów. Odmawia podporządkowania się przełożonemu lazaretu, co skutkuje zesłaniem jej do kopalni, gdzie na dekadę jej towarzyszem stają się mrok i cierpienie. Janina z Wołynia pracuje przy wycince drzew, stale borykając się z głodem i zimnem. Po uwolnieniu wspólnie z rodzicami i rodzeństwem przemierza góry i pustynie, lecz nigdy nie wraca do dawnego domu. Walentyna zostaje rozdzielona z córką i więziona, a przenoszenie z jednego obozu do drugiego doprowadza ją do skrajnego wyczerpania i prób samobójczych. Choć udało się ją uratować, jej cierpienie trwa. Wszystkie te kobiety miały przed sobą całe życie, a niesłuszne wyroki wyrwały je z ich codzienności, rzucając w lodowe piekło. Na odległym krańcu świata, w miejscu pozbawionym szczęścia, zmuszone były walczyć o przetrwanie.