Opis
Maria Kornatowska była mistrzynią w rozumieniu ducha epoki, potrafiła dostrzec subtelne zmiany w społeczeństwie i kulturze, a jej wiedza na temat współczesnego życia artystycznego była niewątpliwie imponująca. Jednak najważniejszą cechą Kornatowskiej była jej głęboka wiara w siłę kina, w jego magiczną moc i sztukę wizualną. Poszukiwała w filmach złożoności, elementów nieoczywistych i ukrytych znaczeń. Pisząc o filmach, jak np. tych Federica Felliniego czy Wojciecha Jerzego Hasa — które były jej szczególnymi fascynacjami — Kornatowska odsłaniała ich wielowymiarowe znaczenia oraz tło kulturowe, czyniąc z tych dzieł stałych towarzyszy w swojej intelektualnej podróży przez świat obrazów i tajemnicy.
Koncentrując się na istotnych tematach i motywach swojej twórczości, Kornatowska wykazywała się przenikliwą umiejętnością interpretacji oraz wyjątkowym kunsztem pisarskim, co czyniło ją kimś więcej niż tylko krytykiem filmowym. Jej styl pełen nieoczywistych perspektyw czynił ją autorem o unikalnym spojrzeniu na kulturę, pozwalającym jej przekraczać granice tradycyjnej krytyki, podobnie jak artysta tworzy nową rzeczywistość.
W ramach serii, która obejmuje kolejne tomy dotyczące znaczących postaci polskiej krytyki filmowej jak Jerzy Płażewski, Bolesław Michałek, czy Krzysztof Teodor Toeplitz, redaktorzy pragną naszkicować obraz historii krytyki filmowej i jej dawnej roli w kulturze. Działania te mogą okazać się kluczowe dla współczesnych dyskusji o charakterystycznych cechach, funkcjach, a nawet o samej zasadności istnienia krytyki filmowej w dzisiejszym świecie. W tym tomie swoje teksty przedstawiają: Barbara Giza, Alicja Helman, Annette Insdorf, Karol Jachymek, Małgorzata Jakubowska, Katarzyna Mąka-Malatyńska, Anna Osmólska-Mętrak, Agnieszka Polanowska, Małgorzata Radkiewicz, Grażyna Stachówna, Monika Talarczyk i Piotr Zwierzchowski.