Opis
Książka Doroty Rancew-Sikory bada zjawisko gościnności, ukazując je jako coś znacznie więcej niż tylko tradycyjną praktykę społeczną. Autorka wnikliwie analizuje tę przesiąkniętą kulturowymi i religijnymi normami koncepcję, podkreślając powiedzenie „Gość w dom – Bóg w dom”, gdzie prawa gościa często przeważają nad prawami gospodarzy. Rancew-Sikora proponuje nowe spojrzenie na wzorce gościnności, które w przeszłości opierały się na rywalizacji i poświęceniu, ale które mogą ewoluować w kierunku większej równowagi pomiędzy wszystkimi zaangażowanymi stronami.
Autorka odkrywa relacje między gościnnością a problemami wykluczenia czy nierówności, obejmującymi aspekt klasowy, genderowy czy religijny. Praca ta łączy różnorodne podejścia badawcze, w tym antropologię społeczną, gender studies i socjologię, aby dokładnie przeanalizować interakcje hospitacyjne w różnych kontekstach. Istotne jest tu zwrócenie uwagi na osoby, które angażują swoje zasoby i czas, pozostając przy tym niewidocznymi.
Studium Rancew-Sikory wykorzystuje bogactwo źródeł empirycznych, takich jak teksty literackie, rozmowy codzienne czy wywiady socjologiczne, aby ukazać nowe wymiary gościnności. To interdyscyplinarne podejście pozwala autorce na stworzenie obrazu, który łączy mikropraktyki z szerszymi procesami społecznymi. Rancew-Sikora, pracująca na Uniwersytecie Gdańskim, w innowacyjny sposób integruje swoje badania nad gościnnością z poprzednimi doświadczeniami, wciąż poszukując nowych perspektyw i sposobów spojrzenia na interakcje międzyludzkie.
Jej książka, polecana w recenzji dr hab. Anny Horolets, przedstawia oryginalne i wartościowe spojrzenie na praktyki gościnności, będąc jednocześnie punktem wyjścia do dalszych badań w tej dziedzinie. Rancew-Sikora udowadnia, że gościnność to nie tylko akt przyjmowania innych, ale także pole badań społecznych, które ujawniają głębsze społeczne konsekwencje i dynamikę społeczną.