Między chwilą a pięknem. O sztuce w rozpędzonym... - Bauman Zygmunt - książka

rozpędzonym świecie - Bauman Zygmunt

Zygmunt Bauman jako wnikliwy obserwator rzeczywistości umie jak nikt dialogować z kulturą (niezależnie od siły prądu. który nas unosi. niezależnie od narzuconego pędu). Nie gubi własnego rytmu. W kolejnych. dwunastu. esejach doskonale demaskuje unieruchamiającą człowieka pozorną doskonałość współczesności czy raczej nasz doskonały za nią pęd. Nie jest jednak demaskatorem zacietrzewionym – raczej czułym. pełnym humoru. uważnym odbiorcą gotowym na żywą przygodę intelektualną. estetyczną. Lektura Między chwilą z pięknem pozwala z przyjemnością podążać za świeżością spojrzenia autora. jego bezkompromisowymi obserwacjami bocznych kierunków współczesnej kultury.

Zamieszczonych w książce 12 esejów dotyka m.in. współczesnego problemu miejskiej obcości. zmagań z pamięcią i próbami jej artystycznej ewokacji. umiejętności nazywania rzeczywistości (Ryszard Kapuściński). a także prac Grzegorza Klamana. Mirosława Bałki.

My ludzkie istoty posiadamy cudowne narzędzie. jakim jest język. który pozwala nam nazywać rzeczy. już istniejące. ale również — i co jest chyba najcudowniejsze — nazywać rzeczy. których jeszcze nie ma; rzeczy. które są i rzeczy. które mogłyby być. Dzięki językowi dysponujemy wyborem: możemy odrzucić daną formę lub kształt rzeczy na rzecz innego kształtu. lub formy. I możemy również mówić i myśleć o formach rzeczy. które pojawią się z pewnością. lub może się pojawią. Jesteśmy — czy tego chcemy czy nie — zwierzętami „transgresywnymi” i „transcendentnymi”. Żyjemy dużo przed teraźniejszością. Nasze interpretacje wyprzedzają nasze zmysły i wybiegają w przyszłość. Świat. który zamieszkujemy jest zawsze o krok. o kilometr. czy o rok świetlny przed światem. którego doświadczamy. Tę część świata. która nie przystaje do przeżywanego przez nas doświadczenia nazywamy „ideałem”. Rolą ideałów jest oprowadzać nas po terytorium jeszcze niezbadanym i nieoznakowanym na mapach.

Fragment książki