Opis
Monika Plisecka w swoim dziele „Wygrzebane” ujawnia poetyckie zmagania z rzeczywistością słów. Przez precyzyjne użycie języka, autorka pokazuje, w jaki sposób nadawanie nazw przedmiotom i emocjom umożliwia ich manifestację, podczas gdy milczenie, choć wygodne, może być uciążliwe. Każdy utwór to rodzaj introspekcji, gdzie Plisecka stara się wydobyć z siebie najtrudniejszą prawdę i sprostać odpowiedzialności, jaką niesie za sobą wypowiadanie słów. To także dążenie do uwolnienia się od tego, co zostało nazwane, i przeżycia swoistego oczyszczenia.